Konsultacja to jedno do trzech spotkań, których celem jest zrozumienie trudności, z jakimi zgłasza się Pacjent lub Pacjentka – i wspólna decyzja, czy psychoterapia będzie odpowiednią formą pomocy.
To przestrzeń, w której można w spokojnych, bezpiecznych warunkach opowiedzieć o tym, co skłoniło do szukania wsparcia. Nie jest wymagane, by od razu umieć nazwać problem — wystarczy chęć przyjrzenia się temu, co budzi niepokój, napięcie, smutek czy inne trudne emocje.

Czego można się spodziewać podczas konsultacji?

• rozmowy o obecnych trudnościach i ich kontekście życiowym,
• wspólnej refleksji nad tym, jaka forma pomocy będzie najbardziej adekwatna,
• możliwości zadania pytań dotyczących psychoterapii i sposobu pracy terapeuty.

Czy po konsultacji zawsze rozpoczyna się terapia?

Nie.
Konsultacja nie jest zobowiązaniem do podjęcia terapii. Jej celem jest zrozumienie problemu i wspólne rozważenie możliwych dalszych kroków.
Czasem zapada decyzja o rozpoczęciu terapii.
Czasem zalecana może być inna forma wsparcia — np. konsultacja psychiatryczna, pomoc interwencyjna lub inny rodzaj psychoterapii.

Dlaczego konsultacja jest ważna?

To moment, w którym obie strony — zarówno Pacjent, jak i terapeuta — mogą sprawdzić, czy dana forma współpracy ma szansę być pomocna.
Pacjent może ocenić, czy czuje się bezpiecznie i zrozumiany.
Terapeuta dokonuje wstępnej oceny, czy jego kompetencje i styl pracy odpowiadają na zgłaszane trudności.

Psychoterapia a konsultacja – czym się różnią?

Konsultacja jest etapem wstępnym — czasem rozpoznania i decyzji.
Psychoterapia to proces, który rozpoczyna się po zakończeniu konsultacji. Odbywa się regularnie (zwykle raz w tygodniu) i opiera się na współpracy, relacji terapeutycznej i jasno określonych celach.